25 december 2009

Het tweede deel van de Atlantische oversteek naar Suriname

Het vorige verslag is geëindigd na 7 etmalen en ongeveer halverwege de oversteek. In dit verslag pakken we de draad daar weer op. Nog een paar uur en dan varen we de Surinamerivier op; het einde van de ruim twee weken oversteek! Een nieuwe fase van onze reis breekt dan aan. We kijken met een heel goed gevoel terug op de afgelopen twee weken. Het schip en de bemanning heeft zich prima gehouden. De eerste week was het weer wat licht, maar dat had ook z'n voordelen. En de tweede week met voldoende wind, maar af en toe een flink rollende boot. Geen squals van betekenis en bijna geen regen, prima rustige nachten met goede voortgang. Ja, we hebben enorm genoten van deze eerste grote oversteek en voelen ons beretrots dat we deze prestatie volbracht hebben!

17 december 2009

Bijna halverwege de Atlantische oversteek!

Na precies 7 etmalen varen zijn we nog een kleine 200 mijl verwijderd van het halverwege waypoint naar Suriname. We hadden eerlijk gezegd vooraf de verwachting dat we na 7 etmalen al op de helft zouden zijn. Dat was ook zeker gelukt met het meest voor de hand liggende weerbeeld in deze tijd van het jaar. Maar niets zo veranderlijk en onvoorspelbaar als het weer; de passaatwind die in deze tijd van het jaar stabiel windkracht 4-5 uit het noordoosten moet waaien hebben we tot nu toe nog niet gehad. In ruil daarvoor hebben we heel licht weer met ook regelmatig geen of te weinig wind om te zeilen waardoor we in totaal al ruim 85 uren (van de 170 uur) met een laag vermogen en heel weinig dieselverbruik op de motor varen.

10 december 2009

Kaap Verden - Mindelo

Het gaat gebeuren, we vertrekken vandaag naar Suriname! Een oversteek van zo'n 2000 mijl waar we ergens tussen de 13 en 15 dagen over gaan doen. We komen dus of vlak voor of op de kerstdagen aan in Paramaribo. Hebben we vertrekkersstress? Nee, helemaal niet. We hebben juist zin om te gaan en zien helemaal niet op tegen 14 dagen op zee. De weersverwachting ziet er goed uit - vanaf begin december staat er een stabiele passaatwind die ons met windkracht 3,4 of 5 ruim van achteren naar de overkant zal blazen.

6 december 2009

Kaap Verden - Sal en Sinterklaas

We liggen op dit moment in de jachthaven van Mindelo, op het eiland Sao Vincent, het meest ontwikkelde eiland van de Kaap Verden. Het ligt hier vol met andere vertrekkers (vele nationaliteiten) die allemaal het plan hebben om de komende week de oceaan over te steken naar Suriname of het Caribisch gebied. De Valentijn ligt hier ook en het is super leuk om ze weer te zien.

28 november 2009

Oversteek naar de Kaap Verden

Zo, we zijn gistermorgen aangekomen op het eiland Sal, onderdeel van de Kaap Verden. Sal is het meest noordoostelijke eiland van de Kaap Verden. Het is vlak, 30 km lang en 12 km breed, met veel strand en het toerisme richt zich voornamelijk op de watersport. Precies goed voor ons, want we zijn wel toe aan een weekje niet varen, zwemmen en strandleven. De tocht hier naar toe heeft precies drie etmalen geduurd en is eigenlijk heel voorspoedig gegaan. De eerste dag na het vertrek uit Banjal hebben we eerst heel weinig wind en daarna lichte wind tegen, dus dat stuk doen we op de motor. De zee is dan nog heel rustig. De vislijn hangt uit en vlak voor het avondeten vangen we een prachtige vis, 30-40 cm lang, met heerlijk wit vlees. Die gaat samen met wat aardappelen en wortels de oven in en dan hebben we een heerlijk avondmaal.

25 november 2009

Afscheid van Gambia

We hebben inmiddels Gambia verlaten en varen nu de zee op richting de Kaap Verden, naar het eiland Sal, het meest noordoostelijke eiland van de Kaap Verden. Het is 430 mijl varen en we verwachten er ruim drie etmalen over te gaan doen. We varen wederom samen op met de Barbarossa en ook de Tangaroa zal ons gaan volgen nadat ze uitgeklaard zijn in Banjul. We kijken terug op twee fantastische weken in Gambia. De combinatie van een hele andere cultuur met aardige mensen, de warmte/hitte, de mooie natuur met alle beesten die we hebben gezien en het samen opvaren met de Barbarossa. Maar nu is het weer tijd voor een nieuw avontuur en we hebben zin om naar de Kaap Verden te gaan waar we ook de Valentijn weer gaan ontmoeten. We verwachten goede wind, in het begin wat licht, maar wel uit de goede richting.

20 november 2009

The Gambia experience ...

We zijn inmiddels ruim een week in Gambia en hebben eergisteren het eindpunt van de rivier bereikt. Na 150 mijl vanuit Banjul op de motor (of geen wind of de wind staat tegen) bereiken we het eindpunt van de rivier in Georgetown (heet nu eigenlijk Janjungbura). Daar hangt een electriciteitskabel over de rivier op ongeveer 16 meter hoogte en daar kunnen de meeste zeilboten, zoals wij, niet onderdoor. Geen probleem, want we hebben heel veel gezien op deze prachtige rivier en het is ook tijd om weer terug te keren.

14 november 2009

Gambia ...... wat een cultuurshock

De eerste ervaringen in Gambia zijn overweldigend. Wat een complete cultuurshock. We lazen in de pilot al dat Gambia één van de kleinste en ook armste landen van Afrika is. Nou, arm zijn ze hier zeker. Maar ontzettend vriendelijk. Overal op straat komen kinderen meteen op je af en geven een handje om een eindje mee te lopen. De volwassenen zwaaien en roepen luid "Welcome to Gambia", "you, happy family", "we are poor, but happy". Ja, we voelen ons echt welkom! Zoveel toeristen komen er hier ook niet. Aan de kuststrook is een handje vol hotels en daar komen toeristen per vliegtuig naar toe. Verder zijn er per jaar vooral in deze tijd van het jaar enkele zeilers die de rivier opvaren.

10 november 2009

De oversteek naar Gambia - een tocht van uitersten

Na een tocht van 6 dagen en 15 uur (alles gezeild, slechts 3 uur gemotord) laten we afgelopen nacht om 3.00 uur ons anker vallen bij Half Die, de ankerplek bij Banjul, de hoofdstad van Gambia aan het begin van de Gambia-rivier. Yes, we zijn er! Wat een geweldige ervaring om deze lange tocht gemaakt te hebben én om dan ook nog eens aan te komen in Afrika, een heel ander werelddeel. Het ruikt hier echt anders dan we gewend zijn, en het is er warm en zeer vochtig. Gelukkig waait er een lekker windje op de ankerplek, zodat we toch wel wat verkoeling op de boot kunnen vinden. De tocht hier naar toe is een tocht van uitersten. Het eerste deel met goede wind en behoorlijke zeegang, daarna te veel wind (storm, windkracht 9) en het laatste deel met zeer rustig weer en een spiegelgladde zee. Hoe dan ook, een fantastische en zeer leerzame ervaring!!! Het vertrouwen in de boot en de bemanning is alleen maar groter geworden. Lees hieronder hoe het ons de afgelopen week is vergaan.

31 oktober 2009

Na de oversteek vanuit Madeira een weekje op La Gomera

Op zaterdagochtend (24 okt) nemen we om 6.15 uur afscheid van mam, Inge en Luc als zij door een taxi worden opgehaald om naar het vliegveld te gaan. We kijken terug op een enorme leuke en waardevolle week. Als ook de ouders van Ellen weer op de terugweg naar Portugal zijn huren we allebei een autootje (een cliootje) en scheuren het eiland rond met de Barbarossa. De kartbaan (Toine had Giel belooft een keer te gaan karten, en hij vindt het zelf natuurlijk ook erg leuk ;)) is helaas bezet door een professionele wedstrijd. Balen, flinke teleurstelling. Als alternatief rijden we naar Pico de Aireiro en wandelen we een deel van de uitdagende wandeling waar je zeker geen hoogtevrees moet hebben (foto smalle bruggetje). Op de terugweg naar Funchal rijden we langs een supermarkt en doen we de laatste inkopen voor de oversteek naar Madeira.

23 oktober 2009

Familiereünie op Madeira

Voor de verandering een (ongecensureerd) reisverslag van een gastauteur. Ik (Inge) ben met mama en Luc een week op bezoek geweest. Met een koffer vol kadootjes, kruiden, malariapillen, boeken over Gambia en technische gadgets voor de boot. Zaterdag 17 oktober vlogen we eerst naar Lissabon en ’s avonds door naar Funchal (Madeira), waar een bruinverbrande Mira, Toine, Eline en Marinthe ons - Hollandse bleekneuzen - stonden op te wachten. Een gezellig weerzien.


20 oktober 2009

Porto Santo

Porto Santo is een prachtig eiland. Niet zo groot, met vulkaantoppen (700 meter), ruig landschap vol met cactussen en een mooi geel zandstrand aan de zuidkant. Daar liggen we helemaal alleen voor anker vlak voor het dorpje. We brengen een tweede anker uit tegen het rollen; de baai is helemaal open dus er rolt nog wel wat deining binnen. Prima ankerplek met een handige supermarkt (die echt super vlees heeft) dichtbij de oude pier waar we onze bijboot kunnen aanleggen. De rest van de boten ligt in de jachthaven een klein half uurtje lopen van het dorp.

13 oktober 2009

Oversteek naar Madeira

 We vertrekken zaterdagochtend 8.30 uur vanuit Vila Real de San Antonio voor de oversteek naar Madeira van zo’n 505 zeemijl (1 zeemijl = 1,8 km). We denken daar zo’n 4 á 4,5 etmalen over te gaan doen; de langste oversteek tot nu toe. Uitgezwaaid door de Barbarossa, en de ouders van Ellen vanuit hun appartement, varen we bij kentering van het tij de rivier af en zitten we weldra weer op zee. Van de Valentijn hebben we een dag eerder al afscheid genomen; zij blijven nog twee weken langer in Portugal. Dat we elkaar weer zien is zeker, want we hebben de laatste avond heel spontaan met de volwassenen lootjes getrokken voor Sinterklaas, dat we samen op de Kaap Verden zullen gaan vieren. Dan zien we de Valentijn ook pas weer voor het eerst. De Barbarossa zien we eerder, waarschijnlijk al op Madeira, en zeker op La Gomera van waaruit we samen begin november de reis naar Gambia gaan ondernemen. Dat we Gambia gaan aandoen is onlangs besloten. Het ligt toch op de route en als we de tijd op de Canarische Eilanden beperken tot enkele dagen op La Gomera past het goed in het schema. Zaken als malaria preventiepillen en horretjes voor de ramen van de boot hebben we de afgelopen week in Vila Real de San Antonio goed kunnen regelen.

5 oktober 2009

De Algarve

 De afgelopen week hebben we de Algarve verkend. Het is hier weer heel anders dan Spanje of de westkust van Portugal. Ten eerste is het er warmer (25+ graden). En ook het zeewater heeft een meer behaaglijke temperatuur zodat zwemmen leuk wordt. De zee is rustiger met minder deining. Ook hier hebben we helaas weer heel weinig wind. Meestal is het 's nachts en 's ochtends windstil en 's middags gaat er een windje waaien tot ongeveer 19.00 uur (de zeewind) en dan zakt het weer in. Het is behoorlijk toeristisch en nu het hoofdseizoen per 1 oktober is afgelopen blijven nog maar een paar vakantiegangers en de gepensioneerde overwinteraars over. Het goede is dat we vanaf het water voornamelijk de mooie natuur zien. Het eerste deel de mooie hoge krijtrotsen met grotten en daartussen kleine strandjes. Het tweede deel een lage platte kust met getijde lagunes, een soort waddengebied, waar het goed ankeren is.

28 september 2009

De Portugese westkust - weinig wind en veel dolfijnen

Vanuit Porto varen we in twee lange etappes van 30 en 24 uur naar de Algarve (zuidkust van Portugal). Deze tochten kenmerken zich door weinig wind (waar is de Portugese Noord van 4-6 Bft. die hier hoort te waaien?) en dus helaas veel motoren. Wat het goed maakt is dat het rustige tochten zijn over een relatief vlakke zee en dat we heel vaak en heel veel dolfijnen zien. Dolfijnen zwemmen in grote groepen en kruisen onze koers. Een aantal uit de groep zwemt dan tijdelijk met onze boot mee vlak voor de boeg uit. Ze springen en spelen met de boeg van onze boot. Een prachtig schouwspel en een genot om naar te kijken. ’s Nachts zijn ze ook goed te zien, ze geven licht onderwater. Deze twee tochten varen we samen met de Barbarossa en dat is heel gezellig.

20 september 2009

Midden in Porto aan de kade

We liggen pal in het centrum van Porto aan de kademuur die eigenlijk niet bestemd is voor zeilboten. De Reeds en onze andere pilot raden het af om met een zeilboot naar Porto te gaan. De rivieringang kan gevaarlijk zijn, golven en ondiep en vol met vissersbootjes, en er is geen goede gelegenheid om aan te leggen. Daar komt bij dat het water zeer vervuild is en de pilot maakt melding dat mensen ziek zijn geworden door het vasthouden van lijnen die in het water hebben gelegen. Hoe dan ook, wij hebben al deze waarschuwingen genegeerd en zijn afgegaan op een reisverslag van drie andere nederlandse boten die twee jaar geleden hier ook hebben gelegen. We worden hiervoor meer dan beloond.Het is een prachtige plek om te liggen en het opvaren van de Duoro was 'peanuts' en een pracht ervaring met het rustige weer dat we hadden. Onder een mooie hoge brug door en daarna pal in het centrum van Porto liggen. We liggen met de drie boten 'gezusterlijk' naast elkaar; de Barbarossa als grootst en zwaarst ligt als eerste aan de kade, daarna de Valentijn en wij als derde. We liggen met lange lijnen aan de wal vast, want we moeten rekening houden met een dikke 2 meter verval. Daarnaast staat er een stevig ebstroom van een dikke 3 á 4 knopen. Al met al best een uitdaging, maar wie niet waagt wie niet wint en we liggen er prima bij met continue veel bekijks van de kant.

15 september 2009

Het laatste stukje Spanje

We liggen op dit moment in Baiona; de laatste spaanse plaats die we aandoen voordat we naar Portugal gaan. De afgelopen week hebben we hele rustige en korte zeiltochtjes gemaakt op beschut water. Dat gaat straks weer anders worden, want de plaatsen aan de portugese kust liggen veel verder uit elkaar met deining en zeegang van de Atlantische Oceaan. Het was dan ook een heerlijke week, mede doordat het zo goed klikt met de Valentijn en de Barbarossa.

6 september 2009

Ria de Arosa

Ria de Arosa is een hele mooie Ria. We hebben hier de afgelopen week heerlijke dagen gehad, samen met de Valentijn, de Barbarossa en de Nebulea. De Ria ligt weer iets zuidelijker dan de vorige Ria en dat is alleen al te merken aan de temperatuur van het zeewater; dat is net een paar graden warmer (zo’n 19 graden schatten we), waardoor zwemmen in de zee niet meer zo’n beproeving is. Overdag is het heerlijk zonnig maar niet zo heel erg warm, en ’s nachts koelt het af waardoor we onder het dekbed kunnen slapen. De Ria heeft veel leuke baaien met mooie dorpjes en het ligt zelf bezaaid met rotsen, eilandjes en vooral veel houten mosselkwekerijplateaus. Het land is heuvelachtig en groeien druiven waar wijn van wordt gemaakt. Het water is beschut en het zeilen lijkt daardoor op het zeilen op de Grevelingen. En net zoals daar moeten we hier goed uitkijken voor ondieptes en obstakels (voornamelijk die mosselplateaus).


29 augustus 2009

Portosin - Ria de Muros

We liggen inmiddels alweer ruim 5 dagen in Portosin en dat is lang voor ons doen. Het begint dan ook al te kriebelen om weer verder te gaan en het ziet er dan ook naar uit dat we morgenmiddag naar een volgende Ria gaan varen. Het is hier wel gezellig hoor, samen met de Valentijn, de Barbarossa en de Nebulea, allemaal vertrekkersboten met kinderen (en toevallig allemaal wonend in Brabant). Wat ons hier zolang heeft gehouden is het wachten op een stukje zeillat dat uit Nederland is opgestuurd én de harde wind. Het stukje zeillat is gistermiddag aangekomen en zit alweer bevestigd in het zeil. Ook de wind is net weer gaan liggen, maar heeft de afgelopen twee dagen flink doorgestaan, zo'n windkracht 6/7 met vaak stoten in 8. Geen weer om buiten te zijn, dus fijn dat we in de jachthaven liggen.

25 augustus 2009

De noordelijke Ria's

We liggen in de jachthaven van Portosin in Ria de Muros. Met prima voorzieningen zoals een goede internetverbinding en prima wasmachines. We zijn vandaag dan ook druk bezig met allerlei klussen. De meiden doen eerst school en Mira helpt ze en doet tussendoor de was. Op een gegeven moment hangt de boot vol met te drogen was uit drie machines; een kleurrijk gezicht. Ach, het droogt hier zo snel in de zon.


19 augustus 2009

La Coruna - Noord-Spanje

We hebben vier heerlijke dagen in La Coruna die voor het eerst aanvoelen als het echte ‘vertrekkers’- leven. Beetje rommelen op eigen boot, zwemmen in de haven, optrekken met andere vertrekkers boten en kinderen die over en weer naar elkaar toegaan en met elkaar spelen. Als we aankomen ligt de Barbarossa er nog. Die gaan helaas de volgende dag al weer weg omdat ze een iets strakkere planning hebben. We zien hen waarschijnlijk pas weer op de Canarische Eilanden. Een paar uur na ons komt de Valentijn midden in de nacht aan en komt naast ons liggen. We trekken veel met ze op. De kinderen lopen heel makkelijk naar elkaar toe en spelen de hele dag met lego en playmobiel afgewisseld met zwemmen in de haven met de opblaasdolfijnen en springen van de hoge kademuur. De eerste dag hebben we samen een overheerlijke champagnelunch met brood, kaas, worst en veel fruit. De toast op de 1e goede oversteek.

13 augustus 2009

In Spanje

We zijn veilig en wel in Spanje aangekomen na een tocht van 57 uur. De laatste 28 uur alleen maar gezeild met in het begin windkracht 3 a 4 en de laatste paar uur windkracht 6 a 7 met vlagen in 8. Gelukkig met de wind van achteren waardoor het zeilen goed ging. We hebben met die harde wind snelheden van 7 a 8 knopen gehaald en daarom zijn we er nu al. De hele nacht hebben we in de 'klaver'-stand gevaren; dat wil zeggen het grootzeil rechts op stuurboord vastgezet met een lijn (dat heet bulletalie) om gijpen te voorkomen en de genua (het voorzeil) met de boom op bakboord vastgezet. Spectaculair zeilen, wel wat rollen op golven waardoor het slapen voor ons minder was. De kinderen hebben nergens last van en slapen overal doorheen.

12 augustus 2009

Op de Golf van Biskaje

We varen op dit moment op de Golf van Biskaje en zijn al ruim over de helft. Het weer is prima. De wind komt pal van achteren en was eerst heel zwak waardoor we gemoterd hebben. Maar nu zo'n windkracht 4 waardoor we goed kunnen zeilen. Afgelopen nacht hebben we het continentale plat verlaten. Dan verandert de diepte redelijk snel van 150 meter naar ruim 4 kilometer. Met een harde zuidwesterwind geen plaats om te zijn. Maar met een rustige noorderwind geen enkel probleem en nauwelijks te merken. Aan boord is alles goed. De eerste dag wat katterig; we rollen dan ook door de golven regelmatig van links naar rechts. Maar gelukkig geen van allen echt ziek geweest en de meiden hebben al helemaal nergens last van. Helaas bij deze oversteek nog geen dolfijnen gezien (alleen Toine tijdens zijn nachtwacht). Maar we hebben morgen nog een dag! We praten twee keer per dag met de Valentijn met de korte golf radio. Zij varen zo'n 25 mijl achter ons aan. We verwachten donderdagnacht/vrijdagmorgenvroeg aan te komen.

10 augustus 2009

Zuid-Bretagne

De zuidkust van Bretagne is een prachtig zeilgebied. Voor een zomervakantie al op redelijke afstand van Nederland waardoor we niet veel nederlandse boten meer zien. Het gebied dat we eigenlijk vorig jaar wilden doen, dus best leuk om dat na alsnog te zien. Vanuit Brest varen we in een kort tochtje naar Camaret. Dit is een mooie 'springplank'-haven voor de oversteek naar Spanje. Maar we hebben alle tijd, dus we besluiten nog een stuk van de zuid-Bretonse kust te gaan verkennen.

3 augustus 2009

Via Alderney naar Bretagne

Weer een weekje verder. Op dit moment liggen we in Brest en het regent. Geeft niet, want we moeten toch een dagje blijven liggen om de SSB-radio goed werkend te krijgen. Het blijkt namelijk dat niet alle frequenties het doen (die we voor mail en weerkaarten ophalen nodig hebben). Maar we hebben het geluk vlak naast een ICOM-dealer te liggen die dit wel voor ons kan regelen. We zijn benieuwd.


27 juli 2009

Langs de Belgische en Franse kust

We liggen in Cherbourg (de uiterste punt van Normandië) !!! De eerste week zit erop en wij zijn 280 mijl verder. We zijn al aardig gewend geraakt aan het boordleven en hebben een prima zomervakantie-gevoel. Mira heeft al bijna twee boeken uit en Toine heeft de nodige klusuurtjes op de boot en met de computers achter de rug. Ook de meiden vermaken zich prima. Verder luieren, uitslapen en lekker borrelen met wijn, stokbrood en kaas.


21 juli 2009

Het vertrek

We zijn op 19 juli vertrokken en de spits is eraf! Uitgezwaaid door familie en vrienden. Met de nodige traantjes. Na 6 uren varen op de motor (de boot is nog niet goed ingericht op schuin gaan) met windkracht 7 en vlagen kracht 8 en zelf 9, en een stevige tijzee op de Oosterschelde komen we via de beschutting van het Veerse meer in Veere aan. Een prima plaats om even tot rust te komen. Het weer is er toch niet naar om meteen een flinke tocht naar het zuiden te maken.


13 juli 2009

Afscheid nemen

Bij vertrekken hoort afscheid nemen. Een zeer overweldigende ervaring. Te beginnen met het afscheid van onze 'jobs', met veel mooie woorden en kado's waaruit een enorme blijk van waardering spreekt voor onze inzet en manier van werken. Collega's, nogmaals heel hartelijk bedankt daarvoor! Dat is fijn weggaan, maar ook weer fijn terugkomen straks!!!

En toen de afscheidsborrel en BBQ thuis bij ons in de tuin, met familie en vrienden. Ontzettend gezellig!


Met als klap op de vuurpijl een heel mooi door Inge gemaakt fotoboek met foto's en mooie woorden van de beide families. Het heeft als titel 'Het grote 'denk ook nog eens aan ons'-boek'. Nou, dat zullen we zeker doen! Het heeft me tot tranen geroerd.




Ja, we beseffen en voelen heel goed wat we achterlaten! Dat is straks zeker weer fijn terugkomen!

1 juni 2009

Pinksterweekend

Wat is het weer ons goed gezind, tot nu toe dit jaar. Zo ook het Pinsterweekend met veel zon, heerlijk warm en prima zeilwind! We maken er een lekker weekendje Grevelingen van. Niet te ver zeilen, lekker voor anker liggen, beetje rommelen op de boot, en op zondag een hele gezellig dag met Jos, Anouska, Jeske en Milou.

De momenten op de boot draaien toch wel om iets anders dan de vorige jaren. Het gaat er nu niet om zoveel mogelijk te zeilen en nieuwe plaatsen in Zeeland aan te doen. Maar nu ligt de focus op het reisklaar maken van de boot en het ontvangen van familie en vrienden. Elke keer is er nog wel wat te klussen of schoon te maken, en zo stevenen we beheerst op het moment van vertrekken af.

Nog minder dan zeven weken te gaan. Op het werk zijn we beiden druk bezig met het afronden en overdragen van werkzaamheden. In de vrije tijd werken we gestaag aan het verkleinen van 'de to-do lijst'. We genieten er volop van!

3 mei 2009

Meivakantie - Rondje Nederland

De meivakantie begint met een vliegende start. Op vrijdagmiddag komt Toine thuis van een week San Francisco. Ik (Mira) heb thuis alles al voorbereid waardoor we vlak daarna naar Bruinisse kunnen rijden. Net op tijd komt de nieuwe editie van ‘Zeilen’ binnen. Leuk, want daar staan wij in als ‘vertrekkers’ (met medevertrekkers, w.o. de Valentijn). Het is heerlijk weer, zonnig en een zwak windje uit het zuid-oosten; dat nodigt uit tot meteen te gaan varen.

Avondeten doen we onderweg wel. Genietend van een mooie zonsondergang varen we onder de Zeelandbrug door naar de Roompotsluis. We overnachten aan de zeekant van de sluis. De volgende morgen vertrekken we vroeg richting Vlieland, want daar hebben we met de Valentijn afgesproken. Omdat we later in de week in Lelystad moeten zijn voor de installatie van de watermaker is het meteen een reden om een nachtje door te trekken en in één keer naar Vlieland te varen. Heerlijk hoe vanzelfsprekend dat kan met een ingesleten rolpatroon aan boord en ook de kinderen die daar probleemloos in meegaan. Ook al is het de eerste tocht op zee van dit jaar, het voelt als vanouds en we zijn meteen weer aan het boordleven gewend.
We komen op zondagmorgen 4.00 uur aan in de nieuwe haven van Vlieland. We hebben dan 20 uur gevaren en een prima tocht gehad. Overdag met een lekker zonnetje en een zwak windje schuin van achteren, met de genaker erbij. Heel even trekt de wind aan tot een dikke 5. Daarna valt’ie vlak voor het avondeten helemaal weg en gaan we verder op de motor. Helaas niet op zo’n vlakke zee want we rollen door een warrige golfslag alle kanten op.
De AIS werkt perfect. De grote schepen zijn daardoor heel goed te herkennen en het is ook goed te zien welke kant ze op varen en hoe snel ze gaan. Veel makkelijker dan met de radar. Zo ziet Toine midden in de nacht ook goed wat die twee baggerschepen vlak voor de kust van Texel van plan zijn. De ingang bij Vlieland is bont verlicht met vele groene en rode lichtjes. Samen navigeren we hier perfect tussendoor. De eerste lange tocht van dit jaar zit er weer op!

Zondag is een rommeldagje. We ruimen de boot op, en sorteren wat wel en niet mee gaat op de lange reis. Ook huren we fietsen en maken een klein tochtje naar de andere kant van het eiland. Wat een heerlijk eiland is Vlieland toch, zo midden in de natuur. Aan het eind van de middag komt de Valentijn aan en krijgen we meteen een borrel aangeboden. We wisselen het laatste nieuws over de voorbereidingen uit. Heel gezellig!
Op maandag maken we tussen de buien door een mooie fietstocht over het hele eiland. Heen tegen de wind in en terug aan de Noordzee kant over dat leuke fietspad door de duinen met de wind in de rug terug. Even waait het windkracht 8 en wij liggen lekker aan lager wal tegen de kant de stootwillen nog wat platter te duwen. Aan het eind van de middag komt de Valentijn bij ons borrelen en daarna gaan we samen uit eten. Wederom heel gezellig. Het lukt Toine en Daniël zelfs om via de SSB radiocontact met elkaar te hebben.

Dinsdag vertrekken we op tijd naar Lelystad. Daar hebben we de volgende dag een afspraak met Rob Wink voor de installatie van de watermaker en het repareren van de windgenerator. Eén van de wieken is kapot (zie Paasweekend) en hij levert te weinig stroom. Het eerste deel over het Wad naar Harlingen op de motor (tegen de wind in). Daarna tot de Afsluitdijk en het hele IJsselmeer over naar Lelystad zeilend. Grotendeels in de regen, maar met een prima windkracht 4 en halve wind. Nog even lichte paniek in de sluis bij Lelystad; het afmeren gaat niet lekker en de pikhaak valt in het water (en kan er gelukkig makkelijk worden uitgevist door Toine). Het zonnetje is inmiddels weer doorgebroken en het eten met het glas wijn smaakt prima!
De volgende ochtend staan Rob Wink en installateur Jack vroeg op de stoep. De hele dag zijn ze bezig en Toine helpt. Ze redden het net niet, maar het gaat wel veel sneller dan verwacht. Ik ga met de kinderen naar het Batavia-schip, de Batavia-outlet (met allerlei leuke kledingwinkels) en het Zuiderzeemuseum en we komen pas op het eind van de middag weer terug bepakt en bezakt met kleding en wandelschoenen. Een gezellig dagje samen met de ‘dames’. Op de Batavia-werf krijgen we een leuke en leerzame rondleiding door het schip. De kinderen zijn vooral onder de indruk van de lijfstraffen die uitgedeeld werden (zoals kielhalen). En ook de WC met de ‘afveeg-kwast’ maakt indruk.

Koninginnedag begint heel stralend. Jack komt nog een uurtje om de watermaker te testen, en ja hoor, hij doet het! Wat een mooi ding, en dat je daarmee zomaar zuiver water kunt maken. Dat gaat ons nog een hoop plezier en gemak opleveren. Rond het middaguur vertrekken we richting Amsterdam. Een heerlijke zeiltocht over het Markermeer, met windkracht 3 uit het noord-oosten. Dus half tot ruim en daarom prima 'gennaker-weer'! Het laatste stukje nog even met fok bak. Zo hebben we bijna alle zeilvoeringen al weer gehad in een korte tijd. Doordat we TV aan boord hebben weten we al snel dat er in zich in Apeldoorn een drama heeft afgespeeld. Wat een enorme tegenstelling met ons eigen jubelgevoel. Ondanks die ellende laten we ons toch nog wat meevoeren in het feestgedruis in Amsterdam. We hebben het laatste plekje in de Sixhaven (daar liggen we al haringen in een ton dicht naast elkaar) en gaan met het pondje het IJ over en lopen zo de binnenstad in. Wat een drukte en een bende. Toch wel even heel leuk om mee te maken. Gegeten op een terrasje in de zon bij een Argentijn en daarna nog even het reuzenrad op De Dam in met een mooi uitzicht over de stad.

Vrijdag na Konniginnedag vertrekken we bijtijds en motoren richting IJmuiden. Het is wederom mooi zonnig weer, met wind uit het noord-westen (kracht 3). Na de sluis van IJmuiden gaat de gennaker erop en de motor uit. Zo zeilen we tot de ingang van de Nieuwe Waterweg bij Rotterdam over een heerlijke vlakke zee, en we luisteren naar leuke muziek (‘Laten we gaan, het tij is goed’). Daarna valt de wind weg en gaan we verder op de motor. Zo zijn we rond 20.00 uur na 11 uur varen weer terug in Zeeland en overnachten in Stellendam.
Op zaterdag doen we rustig aan. We wassen de boot en gaan pas rond het middaguur op pad. Rustig zeilend met ruime wind (kracht 3) over de Haringvliet. Daarna nog de Volkerak en Krammesluis door en op de motor (wind tegen) door het Volkerak. ’s Avonds eten we moe en voldaan in de Sailor’s Inn en kijken terug op een zeer geslaagde vakantie. Leuk, gezellig en nuttig. Al even kunnen genieten van het leven zoals we straks ruim een jaar lang krijgen. Dat voelt heel luxe!

13 april 2009

Pasen 2009

Het is een heerlijk zonnig paasweekend. Perfect als eerste zeilweekend van het seizoen. Oma gaat het hele weekend mee. Op Goede Vrijdag doen we het lekker rustig aan. We varen het korte stukje naar Mosselbank en maken daar de boot vaarklaar. De zeilen erop en schoonmaken. Nadat we de volgende ochtend de autopilot hebben gecalibreerd kunnen we op weg.
We varen naar Willemstad, door de sluis van Bruinisse, daarna de Krammersluis en als laatste de Volkeraksluis. Zo komen we precies op tijd aan om Maaike en Peter en hun twee dochters te ontvangen. We varen naar een leuke ankerplek en gaan daar barbecuen. De meiden vermaken zich prima, oa met roeien in het bijbootje.

Op 1e Paasdag maken we eerst een mooie wandeling over de wallen van Willemstad. Daarna komen Inge en Mark met kids. Met z'n tienen op de boot past prima. We maken een mooie zeiltocht rondom Tiengemeenten op het Haringvliet. 's Avonds eten we onverwachts lekker en uitgebreid in een heel leuk restaurantje in Willemstad.

Op 2e Paasdag varen we terug naar Bruinisse. Oeps ... foutje ... in de Krammersluis meren we aan stuurboord af en daar staat de windgenerator. Door het geweld van het kolkende water van wegvarende beroepsvaart worden we tegen de sluismuur geduwd en breekt er een stukje van één van de bladen af. Dat weten we dan ook weer ... voortaan altijd afmeren aan bakboordzijde.


30 maart 2009

Maart 2009

De maand maart vliegt voorbij. Met druk bezette banen, het gezinsleven met sportactiviteiten en daarnaast de nodige uurtjes in de voorbereiding van de reis. We maken enorme stappen. Al het technische stuff wordt op de Brandaan geplaatst. De installateur monteert de windgenerator, een nieuw autopilotsysteem, het zonnepaneel, de SSB-radio, het RF2X-kastje, de AIS en diverse antennes (w.o. WIFI-antenne). Toine helpt twee dagen mee. Zo weet hij ook een beetje hoe de bedrading zit. We twijfelen nog over een watermaker. Voor de rest zijn we compleet. Nu nog wachten op de ter water lating voordat we alles kunnen testen, en dat staat helaas pas voor 21 april gepland. Nog even geduld hebben.

Op 8 maart komen Daniël en Monica met hun twee jongste kinderen van de Valentijn bij ons op bezoek. Erg gezellig en veel bij te kletsen. Een week later zien we elkaar opnieuw op een 'vertrekkers'-bijeenkomst met wel 10 boten met kinderen, georganiseerd door Annelies Wichers. Op een perfecte locatie in haar bedrijfspand (naaiatelier) aan het IJ. Iedereen neemt wat lekkers te eten en drinken mee. Kinderen kunnen er naar harte lust spelen, buiten of in het atelier met lapjes, karton en lijm. Leeftijden variëeren tussen de 6 maanden en 16 jaar. Wij als volwassenen hebben ruim te tijd om bij te kletsen en allerlei wetenswaardigheden uit te wisselen. Zo krijgen we uitgebreide informatie over een medical kit van arts Wierd en apotheker Adam, inclusief les in het hechten (op een lapje stof). De Pjötter maakt ons 'lekker' om nog noordelijker dan Newport te gaan richting de grens met Canada.

En nog een week later zien we de meesten weer op 21 maart op de officiële vertrekkersbijeenkomst georganiseerd door Zeilen, in de Dromedaris van Enhuizen. Ook daar krijgen we weer een enorme lading informatie op ons af. Toch ook weer een paar nieuwe dingen die ons aan het denken zetten. Toch maar wel de watermaker? We krijgen een SSB-radioles voor dummies en nog flink wat andere tips voor verzekeringen, ankergerei, en zeilreparaties. Ook erg leuk om uitgebreid kennis te maken met Ellen van de Barbarossa.

Op woensdag 18 maart horen we opeens dat er een gaatje is in de planning van de werf en dat we een week later rond 25 maart al in het water kunnen. Holladié, maar daarom wel snel de agenda's voor vrijdag 18 maart vrij geveegd om het onderwaterschip in de antifouling te zetten. Zo gezegd, zo gedaan.Op vrijdag 25 maart ligt de Brandaan geverfd en blinkend van het waxen weer in het water. Binnen en bovenop is het nog een rommeltje; dat maken we het eerstvolgende weekend met beter weer wel schoon.

28 februari 2009

Februari 2009

We zijn volop bezig met de voorbereidingen van de reis. Af en toe nog wat aanpassen aan de website, maar die begint toch al aardig compleet te worden. Meer tijd gaat er zitten in het bestellen van allerlei technische zaken voor de boot. Toine brengt de nodige uurtjes op internet door en heeft zo al heel wat euro's kunnen besparen. Gewoon even de moeite nemen om te zoeken waar iets voor welkeprijs te koop is. Zo hebben we ook een aantal zaken via internet in Engeland kunnen kopen; heel voordeling met de huidige koers van de pond.

Inmiddels vliegen de dozen bezorgd per post bij ons binnen. Op deze manier hebben we de SSB-radio, de WIFI-antenne, een setje walky-talky's, zonnepaneel, een duikset voor jachteigenaren (voor ondiepe duiken onder de boot), een GPS-tracker (Spot) en een R2FX-kastje (voor het binnenhalen vanweersatelietkaartjes) de afgelopen weken aan huis afgeleverd gekregen. We hebben de logeerkamer maar alvast als verzamelkamer voor boot-stuff gebombardeerd. De aankomende weken verwachten we nog een reserve autopilot, diverse laders en LED navigatielampjes (die verbruiken veel minder stroom dan de standaard lampjes).

Samen met andere vertrekkersboten met kinderen hebben we op 14 maart een bijeenkomst georganiseerd. Dan kunnen de kinderen elkaar ook leren kennen en hebben wij als volwassenen de tijd om tips en routes met elkaar uit te wisselen. Ook hebben we ons opgegeven voor de vertrekkersdag van het maandblad Zeilen op 21 maart.
Inmiddels hebben we zwart-op-wit van de leerplichtambtenaar bevestigd gekregen dat Eline en Marinthe mee mogen en tijdens de reis onderwijs mogen volgen in samenwerking met basisschool De Sporckt. Dat is toch ook wel een fijn gevoel.

Een goede voorbereiding is het halve werk .... en is ook al een groot deel van de lol.