28 september 2009

De Portugese westkust - weinig wind en veel dolfijnen

Vanuit Porto varen we in twee lange etappes van 30 en 24 uur naar de Algarve (zuidkust van Portugal). Deze tochten kenmerken zich door weinig wind (waar is de Portugese Noord van 4-6 Bft. die hier hoort te waaien?) en dus helaas veel motoren. Wat het goed maakt is dat het rustige tochten zijn over een relatief vlakke zee en dat we heel vaak en heel veel dolfijnen zien. Dolfijnen zwemmen in grote groepen en kruisen onze koers. Een aantal uit de groep zwemt dan tijdelijk met onze boot mee vlak voor de boeg uit. Ze springen en spelen met de boeg van onze boot. Een prachtig schouwspel en een genot om naar te kijken. ’s Nachts zijn ze ook goed te zien, ze geven licht onderwater. Deze twee tochten varen we samen met de Barbarossa en dat is heel gezellig.

20 september 2009

Midden in Porto aan de kade

We liggen pal in het centrum van Porto aan de kademuur die eigenlijk niet bestemd is voor zeilboten. De Reeds en onze andere pilot raden het af om met een zeilboot naar Porto te gaan. De rivieringang kan gevaarlijk zijn, golven en ondiep en vol met vissersbootjes, en er is geen goede gelegenheid om aan te leggen. Daar komt bij dat het water zeer vervuild is en de pilot maakt melding dat mensen ziek zijn geworden door het vasthouden van lijnen die in het water hebben gelegen. Hoe dan ook, wij hebben al deze waarschuwingen genegeerd en zijn afgegaan op een reisverslag van drie andere nederlandse boten die twee jaar geleden hier ook hebben gelegen. We worden hiervoor meer dan beloond.Het is een prachtige plek om te liggen en het opvaren van de Duoro was 'peanuts' en een pracht ervaring met het rustige weer dat we hadden. Onder een mooie hoge brug door en daarna pal in het centrum van Porto liggen. We liggen met de drie boten 'gezusterlijk' naast elkaar; de Barbarossa als grootst en zwaarst ligt als eerste aan de kade, daarna de Valentijn en wij als derde. We liggen met lange lijnen aan de wal vast, want we moeten rekening houden met een dikke 2 meter verval. Daarnaast staat er een stevig ebstroom van een dikke 3 Ć” 4 knopen. Al met al best een uitdaging, maar wie niet waagt wie niet wint en we liggen er prima bij met continue veel bekijks van de kant.

15 september 2009

Het laatste stukje Spanje

We liggen op dit moment in Baiona; de laatste spaanse plaats die we aandoen voordat we naar Portugal gaan. De afgelopen week hebben we hele rustige en korte zeiltochtjes gemaakt op beschut water. Dat gaat straks weer anders worden, want de plaatsen aan de portugese kust liggen veel verder uit elkaar met deining en zeegang van de Atlantische Oceaan. Het was dan ook een heerlijke week, mede doordat het zo goed klikt met de Valentijn en de Barbarossa.

6 september 2009

Ria de Arosa

Ria de Arosa is een hele mooie Ria. We hebben hier de afgelopen week heerlijke dagen gehad, samen met de Valentijn, de Barbarossa en de Nebulea. De Ria ligt weer iets zuidelijker dan de vorige Ria en dat is alleen al te merken aan de temperatuur van het zeewater; dat is net een paar graden warmer (zo’n 19 graden schatten we), waardoor zwemmen in de zee niet meer zo’n beproeving is. Overdag is het heerlijk zonnig maar niet zo heel erg warm, en ’s nachts koelt het af waardoor we onder het dekbed kunnen slapen. De Ria heeft veel leuke baaien met mooie dorpjes en het ligt zelf bezaaid met rotsen, eilandjes en vooral veel houten mosselkwekerijplateaus. Het land is heuvelachtig en groeien druiven waar wijn van wordt gemaakt. Het water is beschut en het zeilen lijkt daardoor op het zeilen op de Grevelingen. En net zoals daar moeten we hier goed uitkijken voor ondieptes en obstakels (voornamelijk die mosselplateaus).