15 augustus 2010

WE ZIJN WEER THUIS!!!!!!!

Wat een fantastische ontvangst in Bruinisse! Bij het aanvaren van de sluis al halverwege de Keeten komt er ineens een enorm snelle motorboot op ons af ... is dat alsnog de douane of ...?? Nee hoor, Ralph en Chris verrassen ons met een ontvangst! Eenmaal bij de sluis aangekomen staan familie en vrienden op de kant te roepen en zwaaien. Wat enorm leuk en welkom voelt dat !!! Ze hebben zelfs de sluisdeuren versierd met prachtige spandoeken en een ereplaats vooraan voor ons! Een zeer warm onthaal!!!!!

12 augustus 2010

Op weg naar huis .... en bijna thuis !!!

Nu voelt het voor het eerst dat we echt naar huis varen. Alhoewel dat theoretisch gezien al veel eerder had kunnen zijn. Een vriend van ons zei zelfs toen we vertrokken ruim een jaar geleden dat we vanaf het begin alweer op weg naar huis zijn als je zo'n rondje vaart. Tja, het is maar hoe je het bekijkt. Voor ons is op weg naar huis pas het gevoel als we geen andere (tussen)doelen meer hebben die meer onze aandacht vragen dan het varen met eindbestemming thuis. Nu is dat voor het eerst (vanaf vertrek Blyth) het geval en voelt het echt zo dat we bijna thuis zijn. Zeker nu we sinds vanmorgen weer echt in Nederland zijn, in Zeeland. Waarbij ik het niet kan laten te zeggen dat onze fantastische boot het afgelopen jaar voor ons ook altijd 'thuis' is geweest en dat voelt nog steeds zo. Dus thuiskomen ... ja ... maar 'home is where the heart is' (volgens een vriendin van ons), dus ook op de boot voelt het nog steeds 'thuis', en straks in Tilburg zeker ook weer !!! Hoe dan ook, we kijken er enorm naar uit om familie en vrienden weer te zien !!!

6 augustus 2010

In de wereld van Harry Potter

We wanen ons in de wereld van Harry Potter. Dat hebben we het hele jaar al in meer of mindere mate gedaan, zeker de meiden ... zij hebben alle 7 boeken meerdere keren gelezen, de 6 films meerdere keren gezien en spelen zeer regelmatig een Harry Potter verhaal met lego. Maar nu zitten we ook nog eens in een omgeving die in die verhalen thuis hoort en dat wekt de fantasie van de meiden extra op. Marinthe loopt regelmatig met haar witte blouse en HP-stropdas rond, het liefst ook met haar HP-toverstaf erbij. Heel leuk om als afsluiting van dit bijzondere jaar waarin Harry Potter voor de meiden toch wel een centrale plaats heeft gehad ook wat 'life'-dingen van die wereld te kunnen bekijken. Zoals de stoomtrein die o.a. in HP-2 is gebruikt en over de brug van Glenfinnan rijdt (terwijl Harry en Ron in de vliegende auto de trein proberen te halen). En volgende week op de terugweg naar huis maken we een stop in Engeland (bij New Castle in de buurt) om een bezoek te brengen aan Alnwick Castle dat ook in veel HP-films is gebruikt.

31 juli 2010

De eerste Schotland ervaringen

Schotland is werkelijk een prachtige zeilbestemming. Overweldigend mooie en ruige natuur, beschut vaarwater, leuke ankerplaatsen en jachthavens, hele vriendelijke mensen en veel mede-zeilers (ook met kinderen) om ons heen. We genieten dan ook volop van deze onverwachte ervaring. Met als minpuntje dat het hier inderdaad kan regenen ;-). Lang leve de kuiptent ... die hebben we zeer regelmatig op staan. En ook de verwarming hebben we vooral 's ochtends regelmatig nodig. De eerste drie dagen hebben we overigens prachtig weer gehad, maar gisteren regende het onophoudelijk en ook vandaag lijkt het een regendag te gaan worden. Gelukkig laat de weersverwachting zien dat we volgende week ook weer een paar mooie dagen krijgen.

25 juli 2010

Falmouth en een nieuw avontuur tegemoet ...

Na een paar ontzettend gezellige dagen in Falmouth hebben we afgelopen vrijdagmiddag gekozen om de laatste drie weken nog een nieuw avontuur tegemoet te gaan. Zodoende zijn we zaterdagmorgen vroeg vertrokken om via Schotland (en het Caledonische Kanaal) terug te varen naar Bruinisse. Nog 1100 mijl te gaan in drie weken tijd, in plaats van 300 mijl rustig langs de zuidkust van Engeland hoppen en via België naar Bruinisse. Het is een moeilijk besluit ... aan de ene kant lokt een nieuw avontuur naar een prachtig gebied dat niet zomaar in een zomervakantie te bevaren is ... maar dat betekent ook onze vrienden verlaten, meer mijlen varen en wellicht moeilijkere situaties tegenkomen. In de nacht van vrijdag op zaterdag slaat vooral bij mij de twijfel toe ... moeten we dit wel willen (terwijl ik de middag ervoor notabene de initiator van het idee was)? Maar zoals al veel vaker na de start van een idee van mijn kant is het Toine die doorzet als ik ga twijfelen en er voor zorgt dat we echt het plan gaan uitvoeren.

20 juli 2010

De laatste lange overtocht!

 Zo, de laatste lange overtocht zit er op. Zo terugkijkend hebben we enorm geluk met het weer gehad. Het weer is niet zo stabiel in deze regio en is langer dan 4 dagen vooruit heel moeilijk te voorspellen. Wachten in de Azoren op 8 dagen goed weer had niet gekund. Als het een mooie zomer is hangt er een hoge drukgebied (het Azoren hoog) boven de Azoren en dat betekent vaak de eerste dagen motoren. Als het een instabielere zomer is (zoals nu) is dat hoog er af en toe wel en dan weer niet en maakt het plaats voor depressies (lage drukgebieden) die er boven langs trekken het Kanaal in. Wij hebben zowel geen windstilte gehad zodat we moesten motoren, en ook maar heel kort stormachtige wind. Veel beter qua weer had het dus niet kunnen zijn! Toch voelt vooral het eerste deel van de reis behoorlijk pittig. Harde wind en veel hoog aan de wind varen maken het leven aan boord oncomfortabel en daardoor duurt het 'in slingeren' langer dan we gewend zijn. Maar het tweede en midden deel maken alles goed, we hebben de laatste vier dagen continu wind uit het zuid-westen die ruim binnen komt en dat zorgt voor een goede snelheid en een prima bootligging. Ook nog regelmatig het zonnetje erbij, maar het is wel steeds koeler aan het worden en de laatste dag regelmatig regen. De wachten 's nachts doen we vanuit binnen, alleen elk kwartier even kijken tenzij het druk om ons heen is (met vooral vissersboten), dan zitten we buiten. Heel gezellig om deze tocht samen met de Barbarossa en Valentijn te doen. Een mooie afsluiting van lange zeiltochten!!!

11 juli 2010

Lekker bewegen op Terceira

We kijken terug op een leuke en gezellig laatste week Azoren op het eiland Terceira. De boot ligt alweer een tijdje stil in de haven, maar wij zitten natuurlijk niet de hele tijd stil en krijgen op veel verschillende manieren onze beweging.
Dat begint vorige week zondagavond met het bijwonen van een traditioneel stierengevecht. Een paar keer per week wordt er ergens in een dorp op het eiland een stuk straat afgesloten.

4 juli 2010

Ook in de Azoren is het oranje !!!

Ja, ook in de Azoren is het oranje. Fantastisch dat Nederland van Brazilië heeft gewonnen en dat heeft ons doen besluiten langer op de Azoren te blijven t/m de halve finale en ook de finale als Nederland daarin komt. Het weer om te vertrekken is goed, maar wel een beetje weinig wind. Ook lijkt dit weer nog wat langer aan te houden, dus niet erg om hier nog langer te blijven en dan maar hopen dat het over ruim een week nog steeds goed weer is om te vertrekken. De Azoren zijn ook zo mooi, dat we het helemaal niet erg vinden om hier langer te zijn. De temperatuur is prima, in het zonnetje is het heerlijk, maar zeker niet té warm. De teen van Toine gaat gelukkig elke dag een stukje beter en nu weer een week verder is de ontsteking en de pijn al drie dagen helemaal weg. Dus volop genieten!!!

24 juni 2010

Het zeilersleven in Horta

De Azoren is een eilandengroep van 9 eilanden midden in de Atlantische Oceaan, behorende bij Portugal en op 750 mijl afstand van Portugal zelf. De eilanden zijn allemaal vulkanisch, niet groot en liggen in drie groepen bij elkaar ... wij doen alleen de middelste groep eilanden aan. Helaas hebben we Flores (een eiland uit de westelijke groep) moeten missen. En Sao Miguel, een eiland uit de zuid-oostelijke groep heeft in onze ogen te weinig te bieden om er 150 mijl heen en terug voor te varen. Dus wij beperken ons tot Faial, Pico, Sao Jorge en Terceira. En deze eerste week alleen Faial.

18 juni 2010

Atlantische omzwervingen....

Na flink wat omzwervingen over de Atlantische Oceaan zijn we dan toch op de Azoren aangekomen!!! Weer terug in Europa na vorig jaar november Europa vanuit La Gomera op de Canarische Eilanden verlaten te hebben. Het invaren van Horta is een ware belevenis. Wat een enorme hoeveelheid zeilboten liggen hier, met veel verschillende nationaliteiten. Eerst even aan de receptie-dock inchecken en dan krijgen we een plaats toegewezen. Een prima plekje, welliswaar dicht op andere boten, maar allemaal zeilboten om ons heen en mooie schilderingen op de kademuur ... gewoon echt Horta!!!!
Yes ... we zijn er dus!!! Dat hebben we toch maar weer mooi gedaan.

9 juni 2010

Halverwege de oversteek naar de Azoren

 Yes, eind van deze dag zijn we over de helft! We hebben dan 1050 mijl van de 2100 mijl gevaren .... in 7 dagen en 8 uren. De afgelopen week is het stevig zeilen geweest. Een week waarvan je als je van te voren weet wat het gaat worden er niet aan moet denken, als je er midden in zit het eigenlijk best meevalt (op een paar momenten na) en weer ziet hoeveel je samen met de boot kan hebben aan zwaar weer. En als je het dan gehad hebt ben je enorm trots dat we dit toch maar met z'n viertjes en de Brandaan voor elkaar hebben gekregen. Dus het was een stevige zeil-week met weinig comfort aan boord, maar we voelen ons trots en voldaan en ook wel een beetje opgelucht dat het de komende dagen lichter weer gaat worden!!!
Terug naar de week zelf en een verslag van dag tot dag ...

30 mei 2010

Door de Long Island Sound

De Long Island Sound is een mooi beschut stuk vaarwater en een echt zeilers mekka. Het kan er wel flink stromen (eb- en vloedstroming), en dan is bij harde wind een goede tochtplanning noodzakelijk. Wij hebben alleen maar heel weinig wind en dan maakt het allemaal minder uit. Aan de zuidkant ligt Long Island, dat hoort nog bij de staat New York. Een eiland met wat dorpen en stadjes en heel veel grote mooie huizen met grote tuinen en kortgeknipte gazons aan het water. Het is nog duidelijk laagseizoen (het zeilseizoen start hier officieel op 31 mei, Memorial Day), en er zijn weinig andere boten op pad. De havens zijn duur ($3,00 per voet) en zelfs voor mooringboeien durven ze $1,50 of $2,00 per voet te vragen. Wij zijn 40 voet, dus reken maar uit. Voor de context: 3x zo duur als dure havens in Nederland! We proberen dan ook zoveel mogelijk te ankeren tussen de vele mooringboeien in. Dan liggen we gewoon gratis, dus zo'n keuze is snel gemaakt. Maar het is dan niet altijd makkelijk om op een fatsoenlijke plek met je bijboot naar de kant te kunnen. Aan de noordkant ligt de staat Connecticut, met een ondiepe kustlijn met veel rotsen en strandjes. Dat ziet er Noors uit en het oogt wat vriendelijker en uitnodigender dan de zuidkant.

24 mei 2010

Op eigen kiel in New York!

Tja, en dan zijn we opeens zomaar op eigen kiel in New York. Wat een fantastische ervaring!!! Voor het vertrek was dit altijd al een grote mijlpaal, maar nog zover weg. En nu zijn we er dan echt, met de Brandaan, na ruim 9000 mijl gevaren te hebben. Yes!!! We did it!!! New York is een fantastische stad. Toine en ik zijn er beiden al eerder geweest, ik voor het eerst toen ik 15 jaar was, maar Eline en Marinthe nog nooit. Een week lang liggen we aan een mooring op de Hudson Rivier ter hoogte van het Central Park; 79th street. Een prachtige plek voor slechts $30 per nacht ...'in ons eigen huisje' ... een betere plaats is er hier niet te vinden!

11 mei 2010

Opgenomen in het Amerikaanse familieleven

Een week lang slapen we bij Dan en Kathy in huis en worden we heel hartelijk in hun familieleven opgenomen. Een ware belevenis, ook voor Mam en Helen en de meiden. Het huis is groot genoeg zodat we allemaal een eigen slaapkamer met badkamer hebben. We mogen gebruik maken van de auto van Kathy zoveel we willen, een enorme Amerikaanse auto waar zelfs een BMW X5 klein bij vergeleken is. Ze hebben drie kinderen, Mike (16 jr), Math (14 jr) en Caroline (11 jr). De meiden spelen veel met Caroline. Buiten zwemmen in de hottub, spelen in de tuin met hockey- en lacross sticks, basketballen op de oprit of met de Harry Potter lego boven in de speelkamer. De afgelopen weken hebben we aardig wat pakketjes naar Dan laten sturen, w.o. voor Toine en mij ieder een iPad. Tussen de bedrijven door verkennen we de iPad en na een week proberen zijn we er helemaal enthoussiast over. De user-interface is een genot, vooral voor 'leeswerk' van internetsites, digitale kranten, tijdschriften, stripboeken, leesboeken en landkaarten. Maar ook e-mailen en berichten schrijven werkt prima. Alles-in-één klein handzaam apparaatje met een mooi helder scherm. Volgens ons dé toekomst voor managers én gezinnen! De meiden gebruiken 'm voor het lezen van Donald Duck en het spelen van een potje schaak. Heel makkelijk zo op de boot. Ook kun je er je foto's en filmjes opzetten om zelf naar te kijken of anderen te laten zien.

6 mei 2010

Vervolg Chesapeake Bay met z'n zessen

Het mooie weer houdt aan. Iets minder warm dan het afgelopen weekend, maar nog steeds met een warm zonnetje waardoor het heerlijk is om buiten te vertoeven. We zijn al prima ingedraaid, zo met z'n zessen op de boot, en eigenlijk gaat het buitengewoon soepel. Erg bijzonder en leuk om te ervaren. Mam en Helen hebben zichzelf tot de 'afwasmeisjes' benoemd en zo hoef ik een hele week niet af te wassen. Wat heerlijk!

3 mei 2010

Met z'n zessen door de Chesapeake Bay

De Chesapeake Bay is een hele grote baai aan de oostkust van Amerika, met in het zuiden de stad Norfolk en in het noorden de steden Washington DC en Baltimore. De baai ontstaat vanuit de Susquehanna River uit de staat New York en heeft daarnaast nog 48 andere rivieren die erin uitmonden, met mooie namen zoals Potomac River en Patuxant River. In het zuiden staat de baai in verbinding met de Atlantische Oceaan. Die mooie namen van de rivieren stammen vanuit de tijd dat hier alleen nog maar verschillende Indianen-stammen leefden. Pas vanaf de 15e eeuw zijn de blanken gekomen, met Captain John Smith, een Brit, die een belangrijke rol heeft gespeeld bij het in kaart brengen van de totale Chesapeake Bay. De zuidkant kenmerkt zich door wat langere afstanden tussen geschikte ankerplaatsen met zout water en bij harde wind een zeegang die wat lijkt op de zeegang op de oceaan. Hoe noordelijker je komt, hoe meer het echt een binnenwater is met zoet water, kleinere afstanden en veel minder zeegang. De hele baai ligt op de vaargeulen na bezaaid met vissersboeitjes ... in het donker varen is dan ook niet echt een optie, maar voor ons ook niet nodig. Meestal lukt het aardig om de vaargeulen aan te houden maar soms pakken we een 'short-cut' en dan is het laveren tussen de vissersboeien door. De natuur is prachtig, maar echt onbewoond treffen we het niet meer ... bijna overal staan wel mooie huizen langs de waterkant. Ondanks dat zijn de ankerbaaien erg mooi.

24 april 2010

Langs de oostkust van Amerika omhoog naar het begin van de Chesapeake Bay

We zijn gistermiddag aangekomen in Norfolk, een echte "US-navy"-stad aan de monding van de Chesapeake Bay ... een grote baai met mooie natuur waar we de komende twee weken de tijd met Mira's moeder en tante Helen (zus van Mira's moeder) gaan doorbrengen. Mam halen we morgen op van het vliegveld in Washington DC en Helen komt volgende week dinsdag aan op het vliegveld van Norfolk. Wederom een mooie mijlpaal (ook de enige waar echt een deadline aan hing) in onze reis die we veilig en zonder planningsproblemen hebben kunnen halen, dankzij de marge die we vooraf hadden ingebouwd. Want zeilen langs de oostkust van Amerika is erg weersgevoelig, tenzij je meer dan een maand de tijd hebt en alles via de Intra Coastal Waterway (ICW) kunt doen. Wij hebben via een mooie mix van buitenom en binnendoor goede voortgang kunnen maken door telkens in te spelen op het weer. Extra leuk om dit samen met de Pjotter te hebben gedaan. Zij willen graag eind april in Newport bij haar broer zijn en gaan vanmiddag dus weer door naar het noorden. Wij hoeven pas 20 mei in New York te zijn voor een volgende afspraak en hebben de tijd om het weer even wat rustiger aan te doen.

16 april 2010

Florida .... grote shoppingsmalls én een mooie natuur

Florida is wat dat betreft een staat van uitersten. Heel Amerika is dat eigelijk. Er zijn overal enorme shoppingmalls te vinden met mega-grote parkeerterreinen en heel veel winkels, op zondag open en soms zelfs 24 uur per dag open zoals de Wall Mart. Maar er is ook overal hele mooie natuur te vinden met nog in het wild levende dieren. Je hoeft nooit ver te rijden om op zo'n mooie natuurplek te komen. En dat maakt Amerika heel aantrekkelijk als vakantieland, zo hebben we de afgelopen week ervaren. We merken goed aan de temperatuur dat we in noordelijkere gebieden komen. 's Nachts koelt het behoorlijk af en slapen we voor het eerst weer onder een dekbed.

9 april 2010

Shuttle lancering en pretparken in Florida

Yes, we zijn in Amerika!!! Helemaal op eigen kiel en daar zijn we best trots op. Wat een land! Beiden zijn we hier al vaker geweest, dus onbekend is het niet. Maar als onderdeel van deze reis in vergelijking met alle andere bestemmingen lijkt het typisch Amerikaanse nog wat nadrukkelijker op ons af te komen. Leuk was het dan ook om als voorbereiding het boek 'In alle Staten' van Max Westerman te lezen. We kijken onze ogen uit .... BIG, BIG, alles is groot en weids en alles ligt ver uit elkaar en zonder auto ben je nergens. Die rijden er dan ook volop rond, vooral van die grote hoge bakken. Bijna geen Europees merk, alleen maar Amerikanen en Japanners. Zelfs winkelen, van winkel naar winkel kan alleen maar met de auto. En wat ons ook meteen opvalt ... de mensen zijn ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Ja, weer een hele andere wereld dan de Bahama's. Heel geciviliceerd, en ook dat is voor de verandering echt leuk om mee te maken.

1 april 2010

De prachtige onderwaterwereld van de Bahama's

Zo, dit is het verhaal over onze 2e (en laatste) week in de Bahama's. De meeste Amerikanen en Canadezen die we hier tegenkomen brengen er maanden door, maar de meesten komen vaak dan ook niet verder dan dit. Ze vinden het een enorme prestatie als je vertelt dat je vanuit Europa hier naar toe bent komen zeilen en kijken helemaal verwonderd als we vertellen dat we ook nog terug gaan zeilen deze zomer. De Bahama's is een enorm mooi en gevarieërd zeilgebied dat zeker meer dan 2 weken verdient. Ach, dan hebben we nog een reden om een keer terug te komen. Dit is overigens wel de eerste plaats waarvan ik (Toine heeft dit minder) het jammer vindt dat we er niet langer kunnen blijven. Maar we staan beiden volledig achter de keuze om nu door te gaan naar de USA. Om meerdere reden ... 1) zo hebben we voldoende tijd om vanuit Florida op ons gemakje naar de Chesapeake te varen en dat is erg handig gezien het wisselvallige weer in die streek en 2) nu zijn we precies op tijd in Cape Canaveral om de lancering van de Discovery op maandagmorgen 5 april te kunnen zien. En dat lijkt ons ook een enorme belevenis. Vanavond vertrekken we vanuit Nassau voor de oversteek van iets minder dan 2 etmalen naar Cape Canaveral, Florida. In de loop van zaterdag 3 april komen we aan.

26 maart 2010

Bahama’s …. weer een geheel andere wereld!

Het leuke van deze zeilreis is dat je na een paar uur zeilen (in dit geval 26 uur) opeens weer in een hele andere wereld bent. We hebben Cuba achter ons gelaten en laten ons verrassen door de Bahama’s. Wat een prachtig zeilgebied is dit. Veel mooie eilanden, deels onbewoond, ongerepte natuur, spierwitte stranden met fijn zand, helder blauw/groen water, mooie onderwater wereld ... wat wil je nog meer? Onbegrijpelijk dat niet meer ‘vertrekkers’ dit als bestemming in hun rondje Atlantic opnemen.


17 maart 2010

Cuba ..... een overweldigende ervaring !!!

 Tsja, dan neem je Cuba op in de reisplanning met het idee dat daar iets bijzonders te vinden is omdat er nog niet zoveel toeristen komen. Maar wat kan je verwachten in een land dat al ruim 50 jaar onder het socialistische regiem van Fidel Castro staat en al ruim 40 jaar door de VS wordt geboycot? En wat is de invloed van toerisme die de afgelopen 10 jaar in enorme groei is? Hoe vrij kun je er rondreizen en hoe makkelijk (of moeilijk) is het om met eigen boot het land binnen te komen? Zijn we wel welkom? We kunnen er ons van te voren nog niet zo'n hele goede voorstelling van maken en vinden het best wel spannend. Wat blijkt na ruim een week Cuba? Onze verwachtingen zijn ruimschoots overtroffen. Wat een overweldigende ervaring is Cuba!!! Opgepast: dit is een wat lang reisverhaal geworden dus ga er maar even voor zitten ...

6 maart 2010

Een onverwachtse ontmoeting met de Dominicaanse Republiek

Zeilen is varen naar de plekken waar de wind je brengt ... ja, dat geldt zelfs voor ons als doorgewinterde ‘planners’;-) Niet gewoon strak de planning blijven volgen, maar je aanpassen aan de veranderende omstandigheden. Op weg naar Cuba laat de weersverwachting zien dat de laatste twee dagen de wind vanuit het westen zal gaan komen en tegen zal staan ('normaal' voor deze tijd van het jaar is noordoosten wind). Dat komt omdat er noordelijker een lage druk gebied met stormkracht voorbij trekt (over de USA en de Bahama's). Dat doet ons besluiten een tussenstop in de Dominicaanse Republiek te maken. Daar hoeven we bijna niets voor om te varen en zo zijn we hier voor een kleine week terecht gekomen. Vanaf morgen zal de wind weer 'gewoon' uit het noordoosten komen en vervolgen we onze tocht naar Cuba. Enig probleem is dat we niets van dit land afweten, maar gelukkig kan Inge ons op afstand even helpen aan noodzakelijke info!

27 februari 2010

Duiken in de BVI's

Tsja, het idee is op Saba geboren: zullen we gaan duiken met de familie? Deze week in de BVI's hebben we het idee in uitvoering gebracht! PADI-duikcursussen starten vanaf 10 jaar en Eline mag dus net meedoen. Wel is haar diepte tot en met 12 jaar beperkt tot 12 meter. Kinderen vanaf 13 jaar en volwassenen mogen tot 18 meter. Marinthe is nog te jong maar kan toch meedoen doordat ze met een eigen instructrice in het zwembad en de zee tot 2 á 3 meter diepte mag. En ik heb m'n PADI in 1996 al gehaald en die is nog gewoon geldig, dus voor mij is het een opfris-cursus en stap voor stap weer vertrouwd raken, want zo'n held in het water ben ik niet. Hoe dan ook, we maken er op deze wijze een echte familie-happening van en dat is erg genieten!

19 februari 2010

Antigua en Saba

Op dit moment liggen we in de jachthaven van Virgin Gorda, het meest oostelijke eiland van de Britse Virgin Islands (BVI's). We zijn vanmorgen aangekomen na een nachttocht van 86 mijl vanuit Saba. Alweer bijna de Carieb uit! De afgelopen week hebben we enorm genoten van Antigua en Saba. We pakken de draad weer op bij vorige week zaterdag, waar het vorige reisverslag is geëindigd.

13 februari 2010

St Lucia, Dominica en Iles les Saint

We zijn inmiddels weer een flink stuk noordelijker in de Carieb aangekomen; dat kun je vooral goed zien op het overzichtskaartje op de homepage. We kiezen er dan ook voor om dit stuk wat sneller te doen dan de meeste zeilers omdat het voor ons bekende eilanden zijn. Zo hebben we straks meer tijd voor de voor ons nog onbekende gebieden zoals Cuba, de Bahama's en de USA. Want ja, Cuba is inmiddels op aanraden van Dolf en Marjanne en Rinus ook in onze reisplanning opgenomen. Snelheid maken we door keuzes te maken; sommige eilanden slaan we over en we kiezen er een paar uit waar we de tijd nemen. De stukken zeilen zijn daardoor langer, vaak te lang voor een dagtocht, maar dan varen we gewoon een nacht door wat als voordeel heeft dat we overdag op de eilanden zelf kunnen doorbrengen. Hierdoor hebben we absoluut niet het gevoel dat we jagen en er té snel doorheen gaan. Met als bij-effect dat we opeens andere zeilers tegenkomen (en weer inhalen), zoals Martijn van de 'Rotop' in Dominica en Sander, Michelle, Rikke, Imme en Pippa van de Lamawaje in Iles les Saints. Dat levert leuke ontmoetingen op. En opeens varen we in de 'voorlinie' in plaats van in de 'achterlinie' zoals twee weken geleden.

5 februari 2010

St Vincent en de Grenadinen; snorkelen en heerlijk eten in het paradijs

St Vincent en de Grenadinen is een eilandengroep in de Zuid Carieb, met St Vincent als grootste eiland en ten zuiden daarvan tal van kleine eilandjes met mooie anker- en snorkel-plekken. We vinden dit één van de mooiste gebieden van de Carieb. Toen we het plan van deze reis maakten, waren er een aantal plekken in de Carieb waar we in ieder geval langs wilden gaan omdat we daar fantastische herinneringen aan hadden. Deze plekken waren de Tobago keys (heerlijk liggen achter het rif, wind door het want, prachtig snorkelen), Petit Sint Vincent (prachtig resort en heerlijk eten), Mustique (bijzonder eiland, schitterend eten in Cotton House hotel) en Byahaut bay op Sint Vincent (kleine baai, prachtig gelegen in het oerwoud met één restaurantje daarin en verder niets). Deze weken staan in het teken van het inlossen van deze belofte; we hebben ons dan ook ongeneerd verwend met mooie baaien, zwemmen, snorkelen en heerlijk eten in toprestaurants.

31 januari 2010

Een nieuwe tijd ...

Een nieuwe tijd is aangebroken nu we echt in de Carieb varen. Korte stukken fantastisch zeilen, half tot hoog aan de wind met altijd wel een flinke doorstaande wind (meestal kracht 5), mooie ankerplekken waar je vanaf de boot heerlijk kan zwemmen én weer meer in eigen tempo zonder zo intensief met andere boten op te trekken als de afgelopen periode. Dus ook niet meer met de Barbarossa samen en dat is wel even wennen. We zijn vijf maanden lang onafscheidelijk geweest. Elke avond lagen we op dezelfde ankerplek of in dezelfde haven, of zagen we elkaars navigatieverlichting tijdens de nachten zeilen. Geen dag ging er voorbij zonder contact, samen dingen doen, borrels of praten via de marifoon tijdens de overtochten. Een prachtige periode om op terug te kijken, maar we hebben ook zin in de komende periode die vast en zeker heel veel moois gaat brengen. We hebben nog niet echt afscheid genomen, want we zien elkaar nog een dagje in de Tobago Keys en volgende week nog een dagje in St Lucia als Carla en Huub (hun vrienden) er zijn. Maar daarna pas weer over vijf maanden in de Azoren.

23 januari 2010

Pimpen in Trinidad

Terwijl in Trinidad de voorbereidingen voor carnaval in volle gang zijn, zijn wij (en ook de Barborassa en de Jonathan) in de ban van het 'pimpen' van onze boten. Bij ons gaat dat wat langer duren dan verwacht, maar bij de Barbarossa en de Jonathan loopt het voorspoediger dan verwacht, en zo zijn we naar verwachting alle drie a.s. maandag gereed om naar het volgende eiland Grenada te varen.

16 januari 2010

Trinidad

Trinidad is een typisch caribisch eiland met een duidelijke amerikaanse invloed. Typisch caribisch vanwege de temperatuur, de begroeiing, het uiterlijk van de mensen en het ingericht zijn op zeiljachten. De amerikaanse invloed is duidelijk merkbaar door de enorme servicegerichtheid (dat kennen we helemaal niet uit onze eerdere Carieb ervaringen), de producten in de supermarkt en de hoeveelheid auto's die hier rond rijden. Trinidad leeft van de olie. Overal rondom het eiland zijn boorplatformen te zien. De diesel is hier dan ook enorm goedkoop (slechts 15 eurocent per liter) en dat is wellicht ook de oorzaak van de vele auto's op dit eiland.

11 januari 2010

Oversteek naar Trinidad

De oversteek naar Trinidad verloopt heel soepel en snel. Het is toch best nog een flinke afstand van ruim 500 mijl, maar doordat er een groot deel van de tijd een flinke stroming mee staat (de Guyana current van zo'n 2 knoop) verwachten we een snelle oversteek te kunnen maken. Ook merken we dat we inmiddels aardig getraind zijn in het doen van dit soort oversteken, het voelt bijna als "dat doen we wel even"; dat is het echt niet dus altijd even goed oppassen, voorbereiden en plannen!

9 januari 2010

Het Surinaamse binnenland

Het Surinaamse binnenland is bovenverwachting mooi! Wat een prima besluit om Suriname in onze reisplanning op te nemen. Het land heeft een rijk en prachtig tropisch regenwoud, heel groen, een mooie rivier met zeer helder water, prachtige dorpen langs de kant van de rivier en wederom hele vriendelijke mensen. Hier in Suriname wonen veel verschillende groepen mensen in relatieve vrede naast / met elkaar. De oorspronkelijke bewoners zijn indianen. In de gouden eeuw zijn hier veel slaven vanuit Afrika naar toe gebracht om te werken op de suikerrietplantages en die vormen ook een belangrijk deel van de bevolking. De blanken zijn hier neergestreken tijdens die goede rijke tijd en sommigen zijn blijven hangen. Gemengde huwelijken hebben nog meer verscheidenheid gebracht.

1 januari 2010

Feestdagen in Paramaribo

Suriname en Paramaribo overtreffen onze verwachtingen. Wat is het leuk en raar om zo ver weg van huis nederlands te horen praten; want dat is gewoon de moedertaal van Suriname. Net Nederland, maar dan veel meer relaxed, hele aardige en vriendelijke mensen en lekker warm weer (overdag is het boven de 30 graden, zonnig en af en toe een regenbui). De feestdagen hier vieren is dan ook een waar feest, inclusief oud en nieuw. Wel is 2009 wat rumoerig afgesloten voor onze boot, lees onder waarom ...