30 mei 2010

Door de Long Island Sound

De Long Island Sound is een mooi beschut stuk vaarwater en een echt zeilers mekka. Het kan er wel flink stromen (eb- en vloedstroming), en dan is bij harde wind een goede tochtplanning noodzakelijk. Wij hebben alleen maar heel weinig wind en dan maakt het allemaal minder uit. Aan de zuidkant ligt Long Island, dat hoort nog bij de staat New York. Een eiland met wat dorpen en stadjes en heel veel grote mooie huizen met grote tuinen en kortgeknipte gazons aan het water. Het is nog duidelijk laagseizoen (het zeilseizoen start hier officieel op 31 mei, Memorial Day), en er zijn weinig andere boten op pad. De havens zijn duur ($3,00 per voet) en zelfs voor mooringboeien durven ze $1,50 of $2,00 per voet te vragen. Wij zijn 40 voet, dus reken maar uit. Voor de context: 3x zo duur als dure havens in Nederland! We proberen dan ook zoveel mogelijk te ankeren tussen de vele mooringboeien in. Dan liggen we gewoon gratis, dus zo'n keuze is snel gemaakt. Maar het is dan niet altijd makkelijk om op een fatsoenlijke plek met je bijboot naar de kant te kunnen. Aan de noordkant ligt de staat Connecticut, met een ondiepe kustlijn met veel rotsen en strandjes. Dat ziet er Noors uit en het oogt wat vriendelijker en uitnodigender dan de zuidkant.

24 mei 2010

Op eigen kiel in New York!

Tja, en dan zijn we opeens zomaar op eigen kiel in New York. Wat een fantastische ervaring!!! Voor het vertrek was dit altijd al een grote mijlpaal, maar nog zover weg. En nu zijn we er dan echt, met de Brandaan, na ruim 9000 mijl gevaren te hebben. Yes!!! We did it!!! New York is een fantastische stad. Toine en ik zijn er beiden al eerder geweest, ik voor het eerst toen ik 15 jaar was, maar Eline en Marinthe nog nooit. Een week lang liggen we aan een mooring op de Hudson Rivier ter hoogte van het Central Park; 79th street. Een prachtige plek voor slechts $30 per nacht ...'in ons eigen huisje' ... een betere plaats is er hier niet te vinden!

11 mei 2010

Opgenomen in het Amerikaanse familieleven

Een week lang slapen we bij Dan en Kathy in huis en worden we heel hartelijk in hun familieleven opgenomen. Een ware belevenis, ook voor Mam en Helen en de meiden. Het huis is groot genoeg zodat we allemaal een eigen slaapkamer met badkamer hebben. We mogen gebruik maken van de auto van Kathy zoveel we willen, een enorme Amerikaanse auto waar zelfs een BMW X5 klein bij vergeleken is. Ze hebben drie kinderen, Mike (16 jr), Math (14 jr) en Caroline (11 jr). De meiden spelen veel met Caroline. Buiten zwemmen in de hottub, spelen in de tuin met hockey- en lacross sticks, basketballen op de oprit of met de Harry Potter lego boven in de speelkamer. De afgelopen weken hebben we aardig wat pakketjes naar Dan laten sturen, w.o. voor Toine en mij ieder een iPad. Tussen de bedrijven door verkennen we de iPad en na een week proberen zijn we er helemaal enthoussiast over. De user-interface is een genot, vooral voor 'leeswerk' van internetsites, digitale kranten, tijdschriften, stripboeken, leesboeken en landkaarten. Maar ook e-mailen en berichten schrijven werkt prima. Alles-in-één klein handzaam apparaatje met een mooi helder scherm. Volgens ons dé toekomst voor managers én gezinnen! De meiden gebruiken 'm voor het lezen van Donald Duck en het spelen van een potje schaak. Heel makkelijk zo op de boot. Ook kun je er je foto's en filmjes opzetten om zelf naar te kijken of anderen te laten zien.

6 mei 2010

Vervolg Chesapeake Bay met z'n zessen

Het mooie weer houdt aan. Iets minder warm dan het afgelopen weekend, maar nog steeds met een warm zonnetje waardoor het heerlijk is om buiten te vertoeven. We zijn al prima ingedraaid, zo met z'n zessen op de boot, en eigenlijk gaat het buitengewoon soepel. Erg bijzonder en leuk om te ervaren. Mam en Helen hebben zichzelf tot de 'afwasmeisjes' benoemd en zo hoef ik een hele week niet af te wassen. Wat heerlijk!

3 mei 2010

Met z'n zessen door de Chesapeake Bay

De Chesapeake Bay is een hele grote baai aan de oostkust van Amerika, met in het zuiden de stad Norfolk en in het noorden de steden Washington DC en Baltimore. De baai ontstaat vanuit de Susquehanna River uit de staat New York en heeft daarnaast nog 48 andere rivieren die erin uitmonden, met mooie namen zoals Potomac River en Patuxant River. In het zuiden staat de baai in verbinding met de Atlantische Oceaan. Die mooie namen van de rivieren stammen vanuit de tijd dat hier alleen nog maar verschillende Indianen-stammen leefden. Pas vanaf de 15e eeuw zijn de blanken gekomen, met Captain John Smith, een Brit, die een belangrijke rol heeft gespeeld bij het in kaart brengen van de totale Chesapeake Bay. De zuidkant kenmerkt zich door wat langere afstanden tussen geschikte ankerplaatsen met zout water en bij harde wind een zeegang die wat lijkt op de zeegang op de oceaan. Hoe noordelijker je komt, hoe meer het echt een binnenwater is met zoet water, kleinere afstanden en veel minder zeegang. De hele baai ligt op de vaargeulen na bezaaid met vissersboeitjes ... in het donker varen is dan ook niet echt een optie, maar voor ons ook niet nodig. Meestal lukt het aardig om de vaargeulen aan te houden maar soms pakken we een 'short-cut' en dan is het laveren tussen de vissersboeien door. De natuur is prachtig, maar echt onbewoond treffen we het niet meer ... bijna overal staan wel mooie huizen langs de waterkant. Ondanks dat zijn de ankerbaaien erg mooi.